::

پایگاه جامع دریایی

دسته بندی :مقالات تاریخ انتشار :۱۳۹۷/۱۲/۲۲
پتانسیل‌های اقتصادی جزایر ایران بلااستفاده مانده‌ است

حدود 30 جزيره ايراني خليج فارس در حوزه سياسی سه استان بوشهر، خوزستان و هرمزگان قرار دارند که بيش از نيمی از آنها غيرمسکونی هستند. جزايری هم که مسکوني هستند اغلب دارای وضعيت معيشتی و اقتصادی بسيار نامناسب‌اند.

به گزارش شیپنا، از پتانسيل‌های اين جزاير جهت رونق اقتصادی استفاده نمي‌شود. پتانسیل‌هایی نظير جذابيت‌های تفريحی و توريستی (با توجه به طبيعت زيباي اين جزاير و همچنين آثار تاريخي مانند جزيره هرمز)، سوخت‌رسانی به کشتی‌ها (با توجه به قرارگيري در مسير تردد کشتي‌های تجاری عبوری از خليج فارس و کمترين فاصله تا اين خطوط کشتيرانی)، استقرار صنعت اوراق کشتی (با توجه به معضلات زيست محيطی کمتر در جزاير کوچک)، مناطق آزاد اقتصادی (براي استقرار کارخانجات و صنايعی که نيازمند قطعات وارداتی بدون گمرک يا تردد متخصصان خارجی بدون ويزا هستند)، معادن و منابع طبيعی شيلات (براي فرآوري سريع‌تر و نزديک‌تر محصولات شيلاتی در کاخانجات مستقر در جزاير) و غيره. حتي برخی از جزاير داراي برق و امکانات زيرساختی هم .نيستند

طبق گزارش انجمن مهندسی دریایی ایران، تنها جزايري که هم اکنون از رونق اقتصادي نسبي و جمعيت مناسبي .برخوردار هستند جزاير قشم و کيش هستند

بنابراین اگر از قابليت‌های جزاير به‌خوبي استفاده شود به تنهايي مي‌توان بيش از کل بودجه کشور از همين جزاير درآمد داشت.

مقايسه دو شهر بندری در اينجا می‌تواند مفيد باشد: کل کشور سنگاپور يک جزيره به مساحت حدود 700 کيلومترمربع است در حالي‌که مساحت جزيره قشم (به عنوان بزرگترين جزيره ايرانی خليج فارس) به تنهايی برابر 1500 کيلومتر مربع است. يعني بيش از دو برابر مساحت کشور سنگاپور و اين در حالي است که بودجه ساليانه کشور سنگاپور 43 ميليارد دلار و کل بودجه ايران 80 ميليارد دلار (با احتساب بيش از نيمي از اين بودجه از فروش نفت وگاز) است! يعني يک جزيره کوچک که مساحت آن کمتر از نيمي از مساحت جزيره قشم است معادل نيمي از کل بودجه ايران يا برابر کل درآمد غيرنفتي ايران در سال درآمد دارد! گفتنی است که جزيره قشم به تنهايي بزرگتر از 22 کشور جهان است.

يا در يک مثال ديگر، هنگ کنگ يک جزيره به مساحت 1100 کيلومتر مربع است با بودجه ساليانه 60 ميليارد دلار. اين اعداد و ارقام به خوبي نشان مي‌دهند که اگر ما فقط از ظرفيت‌هاي جزاير ايران بخوبي استفاده کنيم معادل چند برابر درآمدهاي نفتي مي‌توانيم درآمد کسب کنيم.

يکي از علل عدم تمرکز بر جزاير ايراني اين است که اين جزاير جزو استان‌هايي هستند که خود داراي وسعت بسيار زياد و بودجه کم هستند. لذا طبيعتا توجه به جزاير در اولويت‌هاي آخر اين استان‌‍ها قرار مي‌گيرد. مثلا استان هرمزگان به تنهايي حدود 850 کيلومتر خط ساحلي دارد که با احتساب جزاير، به تنهايي حدود 50 درصد از سواحل جنوب کشور را در اختيار دارد که شامل 14 جزيره مهم ايران در خليج فارس است. آيا اين معقول و منطقي است؟

کلمات کلیدی

 

::